దిగులు .....

మనుషుల పగటి మొహాల్లా వెలిగిపోతుంది నగరం

మబ్బుతెరల మాటున చంద్రుడు

నీలిమ నిండిన కళ్ళతో బింకగా

మరో రోజు మరలిపోతుంది

చూడు

ఊరంతా ఎలా వెచ్చని దుప్పటికింద చలికాగుతుందో

రెక్కలు ముడుచుకుని

చల్ల గాలికి వణుకుతూ

నిశ్శబ్దాన్ని కళ్ళలో పొదువుకుని

తడిచిన ఒక పావురం దిగులుగా

రాత్రిపూట కడలిలా ఉప్పగా గూడు

మరి గూడు తడిచింది

రాలిన కన్నీటితోనో

వానకి తడిచిన రెక్కలతోనో

చిట్లిన హృదయపు చెమ్మతోనో

అడవిలో రాలిన నెమలికన్నులా

ఎదురు చూస్తుంది వెన్నెల కోసం

ఇక చందమామ రాదనీ తెలియని పిచ్చి పావురం....