ఓ ఉదయపు విషాదం _______________

ఓ ఉదయపు విషాదం
_______________

ఓ ఉదయం
సూరీడు రాకతో 
గువ్వ పిల్లల గోలతో
నిద్ర లేచీ,
అలా తలుపు తీసానో లేదో
విషాదంగా నవ్వుతూ
ఎదురుపడిందో దిగులు మేఘం

రాత్రి చుక్కల్లా
నువ్వు వచ్చి వెళ్ళిన గుర్తుగా !
లానంతా రాలిపడ్డాయి
నువ్వు పాడిన విరహగీతాలు

జీవితం విలువ గురించి
వాటికీ లెక్చర్లు ఇచ్చావు గావును
నీ మాటల భారం మోస్తూ
మొక్కలన్నీ తలలు వాల్చేశాయి

సూరీడు పలకరించినా
ఇంకా వికసించని పువ్వులు
మొగ్గలుగానే ముడుచుకు పోయాయి
భయంతో బిక్క చచ్చి పోయాయి

ఎందుకూ ఊరికే గోడలెక్కి
తెలుపు నలుపు నీడల్లాంటి
నీ నీతి సూత్రాల గురించి
గోలగోలగా అరుస్తావు

ఈ నీతి లేని సంఘానికి
ధైర్యం లేని జనానికి
నువ్వు విరివిగా రాసి పడేసే
యోగ్యతా పత్రాలు అర్ధం కావు

ముందు మనుషులందరూ ఒక్కటే అనీ ,
నువ్వు ఒప్పుకో
తరవాత , అ తరవాత
జీవితపు విలువ గురించి మాట్లాడదాం
సరేనా !!