Tuesday, 29 September 2015

నాదొక అందమైన విషాద పుస్తకం __________________________

నాదొక అందమైన విషాద పుస్తకం
__________________________
నెమలీకలుగా నే దాచుకున్న
మధురోహాల జ్ఞాపకాలు 
గులాబీ రేకుల పరిమళాలై
ముంచెత్తే మది భావాలూ
తొలిపొద్దు కిరణాలను చూసి
ఎగసిపడే చిరునవ్వుల కెరటాలు
సంధ్య చీకట్లు ముసురుకు
నిరసనగా తెలిపే చిరుకోపాలు
అప్పుడప్పుడూ
నీలాల మీనాల నుంచి
కురిసే వాన చినుకులు
మనసు మబ్బుతెరలూ
శిధిల కోటలో మౌన నిశీధిలో
పగిలిన కిటికీ అద్దంలోనుంచి
లోకాన్ని చూస్తూ కలతపడుతూ
ఇలా నాపాటికి నే నిలుచుంటే
ఇంకా రాళ్ళేయాలని
గునపాలతో గుచ్చాలని
గాయపరచాలని
ఎందుకీ రాతితనం
ఇక్కడ
మాటకి దిక్కులేని వాళ్లకు
మనసులు పంచుకునే
విశాలతత్వం అసలే లేదు
బహుమతిగా రాసిన వెండి కంచాలు
మనసు సందు నుంచి అసలే దొర్లిరావు
ఎందుకంటే ఇది జీవితం
మరి అసలైన జీవితం ...
ఇక్కడ అంతా నిజమే ..

No comments:

Post a Comment

Note: only a member of this blog may post a comment.