ఈ రోజెందుకో

చల్లచల్లని ఉదయాన
గుట్టమీది సూరీడు
రాత్రిని తలచుకుని 
ఎలా నవ్వుతున్నడో

చూడు
అతను రాసిన అక్షరాలు
నక్షత్రాలై పూసినట్టు
చిక్కగా అల్లుకున్న
చమేలి పందిరి

నీడలో
ఒక చంద్రకాంత శిల
ఎదురుచూస్తుంది ఎవరికోసమో
ఓ మూలగా శిల్పశాలలో నిలబడి

ఒంటరిగా
అగ్నిపూల చెట్టుకింద
జీవన సౌగంధికా జలపాతాలలో స్నానిస్తూ
ధ్యానిస్తూ , సీతాకోక రెక్కలపై
ఏకాంత స్త్రీ హృదయాన్ని రచిస్తూ

ఈ రోజెందుకో
సూరీడు ప్రొద్దుటే
నవ్వుతూ పలకరించాడు