Thursday, 8 September 2016

~ సవ్వడి ~
అప్పుడేమో
చెప్పాల్సిందేవీ లేకపోయినా 
జలపాతం దుమికినట్టు గలగలా
గాలికి కదిలే ఆకుల సవ్వడిలా
బోలు బోలుగా రాలి పడిన మాటలు
ఇప్పుడేమో
చల్లని నందివర్ధనం రేకులు విచ్చినట్టు
మసకచీకటిని వెలిగించినట్టు
స్వచ్చంగా, ఇష్టంగా, శాంతిగా
నాలుగు మాటలు మాట్లాడాలనుంది
పువ్వుల సౌరభాన్ని కప్పుకున్న చెట్టు నీడలో
తేనె మంచు ధాన్యాలను యేరుకుంటూ
పచ్చదనాన్ని వెచ్చగా మేల్కొలిపే తాధాత్మతతో
మరిప్పుడేమో
నిజంగానే
నాకు మాట్లాడాలనుంది
మరి వింటావా నువ్వూ ...

No comments:

Post a Comment

Note: only a member of this blog may post a comment.